Badania w socjologii bezrobocia

      Podejmując badania nad wymienionym kręgiem zadań, socjologia doży nie tylko do uzyskania opisów interesujących ją zjawisk i procesów, ale także stara się budować ich wyjaśnienia.
      Podejmując to zadanie socjologowie mogą odwoływać się do już istniejących teorii jak, np. teorie postaw i teorie roli społecznej, tłumaczące proces kształtowania się zachowań bezrobotnych, teorie patologii społecznej tłumaczące związek miedzy bezrobociem a zjawiskami dewiacyjnymi, teorie społeczności lokalnych, teorie rynków pracy, teorie organizacji i wielu innych. Praktyczny pożytek z badań rzadko jednak daje się określić w kategoriach bezpośredniej przydatności, praktyczność socjologii jest bowiem inna niż nauk czysto technicznych, wnioski z badań socjologów dotyczą ludzi, jednostek i zbiorowości, już sam ten fakt poważnie ogranicza możliwość przeniesienia wniosków z badań do praktyki, gdyż nie da się łatwo sterować ludźmi i ich zachowaniami, gdyż są one w gruncie rzeczy trudne do przewidzenia. Praktyczność socjologii polega nie tyle na dostarczaniu gotowych recept działania ile na poszerzaniu horyzontów wiedzy o zjawisku bezrobocia, poszerzaniu wiedzy o różnorodnych aspektach społecznych i skutkach bezrobocia.

      Praktyczna funkcja socjologii w praktycznym wykorzystywaniu wiedzy nad bezrobociem, polega w dużej mierze na powiększaniu samoświadomości złożonego charakteru badanych zjawisk i ich przyczyn. W tym sensie badania socjologiczne dostarczają podbudowy działania praktycznego, informacyjnej podstawy decyzji podejmowanych przez przedstawicieli instytucji zlecających badania i zainteresowanych ich wykorzystaniem.